¿Te gusta Bloguear?

Recordáis aquella marca de automóviles que nos proponía hacernos disfrutar de la conducción y lo hacía con la sola imagen de una mano? Lo mismo serviría para cualquier otra cosa como por ejemplo, bloguear. Lo que importa no es la respuesta en si misma, sino el mensaje que emite. Flotar o volar disfrutando, ya sea conduciendo, escribiendo o navegando. La imagen adjunta junto con el título, probablemente ya os rememora aquel mensaje original.
El mensaje es la volatilidad, la libertad y conseguía transmitirse, asociandose a la suave conducción de un vehiculo de alta gama.
El anuncio transportaba mi mente al relax del momento.
Comentaba en el anterior post, que durante estas vacaciones ya fenecidas y enterradas (que no olvidadas) había visto yo poca televisión. Pero ha sido la suficiente para detectar novedades en la publicidad de la pequeña pantalla. Me gusta valorar aquellos buenos trabajos publicitarios que consiguen captar mi atención.

Recientemente otro anuncio me ha atraído también.
El "Sacatum-Quetun". Original montaje de estética soviética que juega con el ritmo fonético del tun-tun y con una fotografía muy elaborada y para mi, acertada. Estos clips comerciales son ejemplos de creatividad apurada que yo reconozco, aunque a muchos les parece una tontería. Otra cosa es que consiga que vaya a comprar Calvo en BMW.

Comentarios

Trenzas ha dicho que…
Me encanta bloguear. Te lo digo porque sé que no lo sabías :DDD
No me gusta dejar a nadie con la duda acerca de este tema.
El anuncio del coche y la mano, fue muy interesante. Transmitía muy bien la idea que comentas. En cambio el otro que nombras, no lo he visto, así que no opino.
Odio la publicidad machacona. Y más que ninguna otra la dirigida a las mujeres específicamente. Algunos anuncios son de juzgado de guardia. Me da vergüenza ser mujer y tener que permitir que me encasillen de eda manera.
Bueno..., ¡patiens...!
Pesto.nets i abraç.adetes
Vert ha dicho que…
Duda resuelta. Gracias
En los casos comentados no se da la diferenciación hombre-mujer, afortunadamente. Tienes razón en que hay un montón de ejemplos de anuncios impresentables por este motivo. No solamente por desprecio de la mujer sino también del hombre. No dejamos de ser vulgares consumidores en potencia y por tanto, sujetos a manipulación publicitaria.
Anónimo ha dicho que…
a casa t'he contestat a la pregunta breument, encara que la resposta no tingue gaire importància.
per a mi bloguejar és una mica com tocar la guitarra, sense tenir-la entre els braços físicament... hi ha dies que em motiva, que és un alicient... pot fer-me sentir amb intensitat, o suaument, o preguntar-me "què sents, iruna?"...
una guitarra "multihumana" que m'apropa a diferents persones,
que em permet ser visible o invisible, xerrar o només escoltar, escriure, escriure'ns...
hi ha dies que em sento les mans com lligades, incapaces de moure's per a dir o escoltar res...
és una mica com la sensació de llibertat de què parles... pot fer-nos volar i descobrir paisatges que no coneixíem, compartir sensacions conegudes, retornar quotidianament als racons favorits, pot provocar-nos vertigen, o encendre el desig de volar més enllà, o d'arribar a algun lloc... o dir "tinc ales, però... com era allò de volar?"... també em passa a vegades que és com conduir per conduir... i es poden fer les tantes mentre sembla que tot s'ha adormit i jo continuo conduint, com inconscient, fins que el cos se m'emporta al llit.
bloguejar és com un bon amic o una bona amiga que sempre em fa companyia (fins i tot quan voldria saber sobreviure, ni que fos una nit, sense ells)
bona nit i una abraçada, vert
Analema ha dicho que…
Mi querido Vert, que complicado te veo últimamente y como echo de menos tu simplicidad de antaño :)
Será que vamos evolucionando y no todos al mismo ritmo?
Será la edad... posiblemente...

De todas formas, nunca está de más un abrazo mezclado con unos besos :)
Analema

P.D.: Te echo de menos!!
Vert ha dicho que…
Iruna. Efectivament, la pregunta era una mica retórica i buscan la motivació publicitaria. De tota manera, es interesant com plasmes els motius que tens per escriure. Tu ja saps que molts ho compartim aquest gustet. Un petonasss

Analema. Siento que me veas complicado. Yo quisiera poderte pedir más detalles al respecto para ver si aprendo y me corrijo. Yo también te echo de menos pero uno no osa meterse en la osera de segun que osa (aunque me encantaría, claro) ;-)
Besadesssss

Entradas populares de este blog

¿Que som si no ens miren?

Masas corporales

Los hábitos